Përplasjet e fundit në Lindjen e Mesme tregojnë një realitet të qartë: edhe kur flitet për armëpushim, lufta në fakt vazhdon në forma të tjera. Deklarata e Turqia kundër qeverisë së Benjamin Netanyahu nuk është vetëm një reagim diplomatik, por një sinjal se balancat në rajon po lëkunden seriozisht.
Në thelb të krizës qëndron një kontradiktë e madhe: ndërsa SHBA dhe Irani kanë rënë dakord për një armëpushim të përkohshëm, Libani është lënë jashtë këtij marrëveshjeje. Kjo ka krijuar një boshllëk të rrezikshëm, të cilin Izraeli po e shfrytëzon për të vazhduar goditjet ndaj objektivave të lidhura me Hezbollah. Vetë Izraeli ka bërë të qartë se Libani nuk përfshihet në armëpushim, ndërsa Irani pretendon të kundërtën, duke e cilësuar këtë si shkelje të marrëveshjes.
Kjo përplasje interpretimesh është thelbësore, sepse tregon se nuk ka një konsensus real për paqen. Në fakt, ajo që po ndodh është një “armëpushim selektiv”, ku disa fronte qetësohen përkohësisht, ndërsa të tjerat përshkallëzohen.
Reagimi i Turqisë lidhet pikërisht me këtë zhvillim. Ankaraja e sheh vazhdimin e sulmeve në Liban si një minues të çdo përpjekjeje për stabilitet. Presidenti turk ka theksuar se Izraeli po dëmton çdo iniciativë për ndalimin e luftës, ndërsa paralajmëron se konflikti mund të përhapet në vende të tjera nëse nuk frenohet.
Në terren, situata është edhe më e rëndë. Sulmet ajrore në Liban kanë shkaktuar viktima të shumta dhe zhvendosje masive të civilëve, ndërsa qytete dhe zona pranë kufirit janë goditur vazhdimisht. Përmasat e operacioneve sugjerojnë se Izraeli nuk po ndjek vetëm objektiva taktike, por një strategji më të gjerë për të dobësuar ndikimin e Hezbollah dhe për të krijuar një zonë sigurie përgjatë kufirit.
Por kjo strategji ka një kosto të lartë: rrit rrezikun e përfshirjes direkte të Iranit. Teherani e sheh Libanin si një vijë të kuqe strategjike dhe ka paralajmëruar reagime ndaj sulmeve izraelite. Në të njëjtën kohë, edhe brenda Iranit ka tensione të brendshme, ku linjat e ashpra e kundërshtojnë çdo kompromis dhe e shohin armëpushimin si një tërheqje taktike, jo si zgjidhje përfundimtare.
Në këtë kontekst, lufta nuk është më vetëm një përballje mes dy palëve. Ajo është kthyer në një konflikt shumëplanësh, ku përfshihen aktorë globalë dhe rajonalë, interesa energjetike dhe rivalitete strategjike. Edhe marrëveshjet që duken si hapa drejt paqes janë të brishta dhe të përkohshme./BBC (A2 Televizion)
A2 CNN Livestream
MUND TE LEXONI GJITHASHTU
