Everesti, një piramidë gjigante shkëmbinjsh, akulli dhe bore që ngrihet midis Tibetit dhe Nepalit dhe një pjese të vargmalit aziatik Himalayan, nuk është më një parajsë për disa alpinistë të guximshëm. Akullnaja Khumbu, shtëpia e kampit historik bazë të Everestit, është përballur me një problem real vitet e fundit, përveç ngrohjes globale, atë të pranisë së vazhdueshme të njerëzve dhe zakoneve të e tyre të përditshme.
Një studim që analizon emetimet njerëzore në vitin 2023,thotë se çdo sezon ngjitjeje, kampi bazë transformohet në një "qytet" në lartësi të madhe me 1,600 tenda. Funksionimi i kësaj strukture gjigante kërkon një sasi të madhe energjie: vajguri digjet vazhdimisht për gatim, ngrohje dhe ndriçim gjatë netëve polare.
Përveç kësaj, u shtohen edhe komoditetet që u ofrohen alpinistëve të sotëm, të cilët madje mund të mbështeten në tenda të pajisura me dush të nxehtë.
Por përtej komoditeteve, ekziston një fenomen i pashmangshëm, i lidhur me nevojat fiziologjike njerëzore. Çdo ditë në kampin bazë, prodhohen afërsisht 6,000 litra urinë. Kjo sasi e madhe lëngu të ngrohtë derdh substanca dhe nxehtësi mbi akullnajën që përshpejtojnë shkrirjen e saj, duke shkaktuar humbjen e 154 tonëve akull.
Edhe në Kampin 4, një pllajë e rrahur nga era në 7,900 metra mbi nivelin e detit, përveç mbeturinave si bombola bosh të oksigjenit, mbetje tendash, çantash shpine, tenxheresh dhe tiganësh, dhe çizmesh, problemi i madh janë jashtëqitjet njerëzore që nuk dekompozohen sepse bën shumë ftohtë.
Kombinimi i ndryshimeve klimatike dhe gjurmës ekologjike të turizmit në lartësi të mëdha kërcënon të minojë stabilitetin e Akullnajës Khumbu. Mbajtja e kampit bazë atje në të ardhmen mund të bëhet e paqëndrueshme për mjedisin dhe për sigurinë e alpinistëve. (A2 Televizion)
A2 CNN Livestream
MUND TE LEXONI GJITHASHTU
